कळेना आता फुलास,
दरवळणारा गंध
मातीचा असे सुवास.
बेभान होऊन वारा
झोंबतो तन मनास,
व्याकुळलेला गारवा
घालतो साद प्रेमास.
घालता फुंकर वारा
वेडावूनी त्या मनास,
मिठीत घ्यावे तुजला
हृदयातल्या सुखास.
जीवन वाट अपुली
सुखद हा सहवास,
शब्द तुझे अंतरीचे
कळावे सदा मनास.
(अष्टाक्षरी)
© कमलेश तु. सोनकुसळे
काटोल, नागपूर 7588691372
kamlesh1029@gmail.com
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा